۱۳۸۷ خرداد ۶, دوشنبه

بانک زمان...


بانكي را در نظر بگيريد و فرض كنيد که اين بانك هر روز صبح ٨٦٤٠٠ تومان به شما اعتبار مي‌دهد با اين توضيح كه شما ميتوانيد فقط در همان روز از آن اعتبار استفاده كنيد . قانون اين بانك بدينگونه است كه هيچ موجودى حسابى از يک روز به روز بعد منتقل نمي‌شود و هر شب هر مقدار پولى که در حساب شما مانده باشد و شما نتوانسته باشيد در طول روز آن را خرج کنيد از حساب شما برداشته مي‌شود و بعبارتي موجودي حساب شما در پايان هر روز صفر خواهد بود! در اين صورت شما چه مي‌کنيد؟
البته که سعى مي‌کنيد تا ريال آخر آن را هر روز خرج کنيد! مگر اين طور نيست؟

مطمئنا بر همه ما واضح و مبرهن است كه هر يک از ما چنين بانکى را در اختيار دارد. نام آن به اصطلاح بانك «زمان» است. در طلوع هر صبح، ٨٦٤٠٠ ثانيه به ما اعتبار مي‌دهد و هر شب، هر چقدر از آن را که براى هدفها و منظورهاى خوب سرمايه‌گذارى نکرده باشيم از دست مي‌دهيم. هيچ موجودي‌اى از يک روز به روز ديگر منتقل نمي‌شود و نيز امکان استفاده از اعتبار فردا هم در امروز وجود ندارد. مانند اينکه هر روز حساب جديدى براى ما گشوده مي‌شود و هر شب، باقيمانده موجودى سوزانده و از بين برده مي‌شود. اگر نتوانيم از اعتبارى که هر روز در اختيارمان گذاشته مي‌شود استفاده کنيم، متاسفانه ما در اين بازي بازنده‌ايم ! درست است ! بازي زندگي را مي گويم ! در هر زمان هيچ برگشتى به عقب وجود ندارد، به حساب فردا نيز نمي‌توان خرج کرد و بايد با موجودى امروز ساخت. بنابراين بهترين کارى که مي‌شود کرد سرمايه‌گذارى براى سلامتى، شادى، موفقيت و تعالى است!

هیچ نظری موجود نیست: